ایلنا از لاپوشانی دولت درباره آمار مرگ‌های حین کار خبر داد؛ کشته شدن ۲۶ کارگر در ماه مرداد

نوشتنِ آیین‌نامه و پیوستن به مقاوله‌نامه آب در هاون کوبیدن است

ایلنا نوشتنِ آیین‌نامه و پیوستن به مقاوله‌نامه را به امید کاهش حوادث و بیماری‌های ناشی از کار، برای کارگرانی که امنیت شغلی ندارند و از هیچ تشکل مستقلی نیز بهره‌مند نیستند مصداق «آب در هاون کوبیدن» دانست.

در همین زمینه فرشاد اسماعیلی، کارشناس حقوق کار به ایلنا گفت که تداوم آمار بالای حوادث ناشی از کار، نشان می‌دهد که پیوستن به مقاوله‌نامه ۱۵۵ یا اقداماتی مانند آن «نمی‌تواند سبب کاهش آمار حوادث ناشی از کار شود».

اسماعیلی همچنین یادآور شد: «هدف از قانون‌نویسی، تفاهم‌نامه‌نویسی، بخشنامه‌نویسی و پیوستن به مقاوله‌نامه‌ها و اقداماتی از این دست، داشتن پاسخ قانع‌کننده و البته غیر‌واقعی برای نهادهای نظارتی بین‌المللی و داخلی است که مثلا ما هم چنین قوانینی داریم.»

به گفته او، قوانین در ایران ضمانت اجرایی ندارند، تناسبی بین امکانات و قوانین و دستورالعمل‌ها نیست، تعداد نیروهای بازرس در کشور کم است و تناسبی بین کارگاه‌ها و بازرسان وجود ندارد.

همه این موارد در کنار هم سبب شده است که کارفرمایان ترسی از عدم رعایت قوانین نداشته باشند و آمار حوادث ناشی از کار برای کارگران در سال‌های گذشته بی‌تغییر و البته بالا باقی بماند.

آماری از خودکشی کارگران به دلیل فقر وجود ندارد

ایلنا تاکید کرد که به مرگ‌های ناخواسته و بیماری‌های مزمن و لاعلاج ناشی از کار در کارگاه‌های غیرایمن و آلوده، باید «مرگ‌های خودخواسته ناشی از فشار کارگری کردن» را نیز اضافه کرد.

در ادامه گزارش این خبرگزاری، نبود امنیت شغلی و کار با حقوق ناچیز، از مهم‌ترین دلایل «خودکشی کارگران» عنوان شده و با اشاره به انتشار خبر تنها چهار مرگ خودخواسته از ابتدای امسال آمده است: «خبر خودکشی کارگری به سختی به رسانه‌ها می‌رسد.»

این رسانه یادآور شد که آمار خودکشی کارگران حتما به همین چهار مورد خلاصه نمی‌شود.