شریفه محمدی، فعال کارگری، با گذشت ۶۶ روز از زمان بازداشت، همچنان بلاتکلیف در زندان سنندج به سر می‌برد. به نوشته کانال تلگرامی بیدارزنی، این فعال کارگری از زمان بازداشت تا کنون از حق ملاقات با خانواده محروم بوده و در زمان بازجویی مورد ضرب و شتم قرار گرفته است.
بیدارزنی که در زمینه حقوق زنان فعالیت می‌کند، با اشاره به محرومیت‌های محمدی از حقوق اساسی خود به عنوان متهم و ضرب و شتم او در دوران بازجویی، نوشت مسوولیت این موارد که نگرانی‌ها درباره جان و سلامت شریفه محمدی را افزایش داده‌اند با مقامات قضایی استان گیلان، نهاد امنیتی اطلاعات و سازمان امور زندان‌ها است.
هم‌زمان اتحادیه آزاد کارگران ایران در گزارشی از تشکیل پرونده قضایی برای سیروس فتحی، همسر شریفه محمدی خبر داد و نوشت که این پرونده به دلیل پیگیری‌های فتحی برای آگاهی از وضعیت همسرش علیه او گشوده شده است.
به نوشته این تشکل صنفی، شریفه محمدی که از زمان بازداشت همچنان در انفرادی به سر می‌برد و بازجویی می‌شود، در روزهای گذشته تماس کوتاهی با همسر و فرزندش داشته است.
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان روز ۲۳ دی خبر داد شریفه محمدی به دست بازجوهای وزارت اطلاعات در سنندج برای اعتراف اجباری علیه خود مورد ضرب و جرح قرار گرفته است.
بنا بر این گزارش، این فعال کارگری روز پنج‌شنبه ۲۱ دی از زندان سنندج به بازجویی اعزام شد. هنگام بازگردانده شدن او به این زندان، دیگر زندانیان، کبودی زیر چشم، قرمزی و التهاب شدید چشمان و التهاب صورت او را مشاهده کردند.
سیروس فتحی روز دوم دی در گفت‌وگویی با شبکه شرق از نوع برخورد بازپرس پرونده با خود و عدم اطلاع‌رسانی درباره چرایی بازداشت همسرش انتقاد کرد و گفت: «بازپرس به من گفت شریفه محمدی ممنوع‌الملاقات است ولی به زندان گفته اگر نیاز بود، به او اجازه تماس بدهند. من گفتم که یعنی چه اگر نیاز بود؟ تماس تلفنی حق قانونی اوست. بازپرس هم گفت که به زندان گفته اجازه تماس بدهند.»
شریفه محمدی در تاریخ ۱۴ آذر امسال به دست ماموران وزارت اطلاعات در خانه‌اش در رشت بازداشت و روز ۹ دی از زندان لاکان رشت به زندان سنندج منتقل شد.
به گفته اطرافیان او، پیگیری‌های نزدیکان این فعال کارگری برای پی بردن به دلایل بازداشت، وضعیت پرونده و اتهامات مطرح شده علیه او، بی‌نتیجه بوده و مراجع قضایی و امنیتی از ارائه پاسخ شفاف به خانواده خودداری کرده‌اند.
جمهوری اسلامی از آغاز روی کار آمدن خود همواره فعالان مدنی و سیاسی منتقد حکومت را بازداشت، شکنجه و زندانی کرده است.
از زمان آغاز خیزش سراسری ایرانیان علیه جمهوری اسلامی از شهریور ۱۴۰۱ تا کنون، سرکوب فعالان مدنی، سیاسی و معترضان از سوی حکومت شدت گرفته و همچنان ادامه دارد.
