ضیا نبوی از زندان اوین: شکنجه با تحمل ساس هم بخشی از محکومیت ماست

اینجا زیست‌بوم ساس‌هاست

این زندانی سیاسی که سال ۱۳۸۸ بازداشت و حدود هشت سال را در زندان گذراند، درباره تجریه‌های خود از ایام حبس قبلی‌اش نوشت: «من تجربه همزیستی با ساس‌ها در زندان کارون اهواز را داشتم و می‌دانستم که وقتی کسی از مصیبت مواجهه با ساس می‌گوید دقیقا از چه چیز حرف می‌زند. هنوز یادم نرفته نیمه‌شب‌هایی که با فندک روشن درون تخت دنبال آنها می‌گشتم و گاهی قسمت فلزی و داغ فندک را روی موضع گزیدگی می‌گذاشتم تا سوزش عمیق گزش ساس را با سوزش سطحی فلز داغ جایگزین کنم.»

او با بیان اینکه این خاطرات و تجربه‌های زیسته او را برای مصافی سخت آماده کرده بود، در نامه‌اش تاکید کرده که واقعیت آنچه در زندان اوین تجربه کرده از آنچه می‌پنداشت هم وزن بیشتری داشته است.

نبوی که تا پیش از زندانی شدن دانشجوی رشته جامعه‌شناسی در دانشکده‌ ادبیات دانشگاه «علامه طباطبایی» بود، در نامه‌اش نوشته در یک شب در عرض دو ساعت ۱۴ ساس و در شب دیگر ۱۱ ساس را گرفته و شمار ساس‌های زندان برای خودش هم شگفت‌آور بوده است.

او در ادامه خاطرنشان کرد: «وقتی به ساس‌های محبوس میان لیوان‌های پلاستیکی نگاه می‌کردم و جمعیت احتمالی آنها در بند به ذهنم می‌آمد، به خود می‌گفتم اینجا زیست‌بوم ساس‌هاست؛ آنها نیستند که اضافی‌اند؛ این ما هستیم که باید برویم.»

نبوی از فعالان سرشناس جنبش دانشجویی در دهه ۸۰ است که مدت‌ها به دلیل «ستاره‌دار» بودن از تحصیل محروم ماند.

او در پایان نامه‌اش نوشت: «اگر کسی با این ادعای بی‌اساس زندانبان همراه باشد که زندانی بودن حق امثال ماست، بعید است شکنجه تحمل ساس‌ها را هم جزو محکومیت ما بداند.»

در سال‌های گذشته گزارش‌های بسیاری درباره شرایط نامناسب زندان‌های ایران به لحاظ بهداشتی منتشر شده و هر بار با بی‌توجهی مسئولان سازمان زندان‌ها و دیگر نهادهای مسئول در جمهوری اسلامی مواجه شده است.

زندان اوین، زندان قرچک ورامین و زندان تهران بزرگ، شماری از زندان‌هایی هستند که زندانیان سیاسی در سال‌های اخیر درباره شرایط نامناسب‌شان هشدار داده‌اند.