شیرین عبادی از سازمان ملل خواست مجلس یاد‌بود «جلاد ایران» را لغو کند

ارسال پیام‌های تسلیت از سوی رهبران برخی کشورهای غربی به مناسبت کشته شدن رئیسی و امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه دولت او، از همان ابتدا با واکنش‌هایی منفی و انتقادهایی تند مواجه شد.

روز دوشنبه ۳۱ اردیبهشت‌ ماه در نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد برای مرگ رئیسی و همراهانش در ایران یک دقیقه سکوت اعلام شد و پرچم سازمان ملل در مقر آن واقع در نیویورک، نیمه‌افراشته شد.

گیلاد اردان، سفیر اسرائیل در سازمان ملل متحد، این رخداد را منزجرکننده خواند و گفت: «اقدام بعدی چیست؟ یک دقیقه سکوت برای هیتلر اختصاص خواهند داد؟»

تد کروز، سناتور جمهوری‌خواه آمریکا هم در اعتراض به پیام تسلیت دولت جو بایدن برای مرگ رئیسی و نیمه‌افراشته شدن پرچم سازمان ملل در نیویورک، در جریان نشستی در کنگره به آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا اعتراض شدیدی کرد و گفت این نیمه‌افراشته کردن پرچم شرم‌آور است.

عبادی در بخش دیگری از واکنش خود به تصمیم سازمان ملل برای برگزاری مراسم یادبود رئیسی نوشت: «پرونده جمهوری اسلامی بسیار سیاه‌تر و ننگین‌تر از آن است که بتوان از آن در جایی که ردی از عدل و انصاف و وجدان وجود داشته باشد، برای مسئولانش یادبود و بزرگداشت برپا کرد.»

این برنده جایزه نوبل صلح در پایان از دبیرکل و رییس مجمع عمومی سازمان ملل خواست ابراهیم رئیسی را آن‌طور که مردم ایران پس از مرگش «جلاد ایران» و «قصاب تهران» خطاب کردند به رسمیت بشناسند و نهادها و کمیته‌های زیر دست خود از جمله کمیته‌ حقیقت‌یاب را به مسخره نگیرند.

پیش از این و به دنبال انتشار خبر سقوط بالگرد حامل رئیسی و کشته شدن او، بسیاری از ایرانیان در داخل و خارج از کشور از این اتفاق ابراز خوشحالی کردند و آن را پیامد سرکوب‌های شدید در دوران مسئولیت‌های او در چهار دهه اخیر دانستند.

نگاهی به عملکرد رئیسی نشان می‌دهد او از زمان روی کار آمدن جمهوری اسلامی تا لحظه مرگش در ارتفاعات شمال غرب ایران، به شیوه‌های گوناگون حقوق مردم را نقض کرده و به‌عنوان یکی از مهم‌ترین ناقضان حقوق بشر در ایران شناخته می‌شود.

«آیت‌الله اعدام»، «آیت‌الله قتل‌عام»، «قصاب تهران» «جلاد ۶۷»، «قاضی مرگ» و «عضو هیات مرگ»، برخی از القابی هستند که مردم به خاطر عملکرد رئیسی به او داده‌اند.