دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، چهارشنبه در جمع رهبران جهان گفت که او رییس است. اظهارنظری که همزمان با تاکید رهبران گروه هفت بر حمایت از اوکراین و اعمال فشار بیشتر بر روسیه مطرح شد. موضعی که میتواند جایگاه کییف را در هرگونه مذاکرات احتمالی صلح با مسکو، تقویت کند.
خبرگزاری رویترز چهارشنبه ۲۷ خرداد نوشت اظهار نظر ترامپ که به شکلی طنزآمیز به واقعیتی ناگفته در نشست ۲۵ تا ۲۷ خرداد گروه هفت در شهر اویان-له-بن فرانسه اشاره داشت، پس از انتشار بیانیه مشترک رهبران این کشورها مطرح شد.
ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین، و متحدانش، با این امید در نشست گروه هفت حضور یافتند که ترامپ را متقاعد کنند ضدحملات اوکراین نتایج ملموسی به همراه داشته و روسیه در موقعیتی نیست که بتواند شرایط خود را برای هر توافق صلحی دیکته کند.
بیانیه مشترک رهبران گروه هفت و اظهارات مقامهای حاضر در نشست نشان میدهد ترامپ تا حدی به استدلال زلنسکی نزدیکتر شده است. موضوعی که پس از سالها تردید و بدبینی او نسبت به جنگ اوکراین، قابل توجه ارزیابی میشود.
با این حال، امیدها برای وادار کردن مسکو به مذاکرات صلح همچنان به تصمیمهای ترامپ وابسته است. تصمیمهایی که به گفته ناظران، همواره قابل پیشبینی نیستند.
از سوی دیگر، هنوز روشن نیست که آیا واشینگتن معافیتهای مرتبط با تحریمهای صادرات نفت روسیه را تمدید خواهد کرد یا خیر؛ بهویژه اکنون که ترامپ به یک توافق اولیه با تهران دست یافته است.
ترامپ هنگام ورود به نشست امنیت اقتصادی جهانی گروه هفت در برابر رهبران کشورهای عضو و خبرنگاران گفت: «من رییسم.»
او ۲۷ خرداد از دیدار «بسیار خوب» خود با زلنسکی و دیگر رهبران گروه هفت سخن گفت.
مارک کارنی، نخستوزیر کانادا، نیز به خبرنگاران گفت: «در موضع ایالات متحده و شخص رییسجمهور ترامپ تغییری ایجاد شده است. از نظر ما، رویکرد کنونی در قبال روسیه سختگیرانهتر و در ارزیابی شرایط میدانی جنگ واقعبینانهتر است.»
توافق تهران و واشینگتن بر فضای نشست سایه انداخت
رهبران گروه هفت همچنین از توافق اولیه صلح میان آمریکا و جمهوری اسلامی که ترامپ در آستانه برگزاری این نشست آن را امضا کرد، استقبال کردند و گفتند آمادهاند در اجرای آن مشارکت داشته باشند.
آنها همچنین اعلام کردند برای متنوعسازی مسیرهای تامین انرژی، کاهش وابستگی به تنگه هرمز و افزایش ذخایر انرژی تلاش خواهند کرد.
جمهوری اسلامی در بخش عمدهای از دوره جنگ با آمریکا، تنگه هرمز را مسدود کرد.
نگرانی غرب از وابستگی به چین
رویترز نوشت که به گفته دیپلماتها، فرانسه در تلاش است شرکای خود را برای صدور بیانیهای مشترک درباره مواد معدنی حیاتی متقاعد کند. بیانیهای که میتواند شامل اقداماتی برای کاهش وابستگی غرب به چین و حمایت از سرمایهگذاران در برابر اقدامات تلافیجویانه و دامپینگ باشد.
پکن سال گذشته پس از اعمال محدودیت بر صادرات آهنرباهای دائمی ساختهشده از عناصر خاکی کمیاب، نگرانیهای گستردهای در اقتصاد جهانی ایجاد کرد. اقدامی که موجب اختلال جدی در برخی صنایع شد.
یکی از مقامهای ریاستجمهوری فرانسه پیش از آغاز نشست گفت: «ما درباره متونی مهم در زمینه مواد معدنی حیاتی و در نتیجه، حاکمیت اقتصادی، مذاکره میکنیم.»
اقداماتی که در ماههای اخیر مورد بحث قرار گرفته، شامل تعیین استانداردهای بازار، پرداخت یارانه، تضمین خرید و افزایش سرمایهگذاری خصوصی در زنجیره تامین مواد معدنی حیاتی خارج از چین بوده است.
با این حال، هر تصمیمی که در نشست گروه هفت اعلام شود، احتمالا تنها نخستین گام در این مسیر خواهد بود.
اختلاف بر سر تجارت و هوش مصنوعی
رهبران گروه هفت همچنین قرار بود درباره بازتنظیم تجارت جهانی و مقابله با آنچه «رقابت غارتگرانه» نامیدهاند، گفتوگو کنند. موضوعی که عمدتا به سیاستهای اقتصادی چین مربوط میشود.
فرانسه این عدم توازن را چنین توصیف کرده است: «چین بیش از حد تولید میکند، آمریکا بیش از حد مصرف میکند و اروپا کمتر از حد لازم سرمایهگذاری میکند.»
نگرانی در اروپا نسبت به مازاد تجاری چین و حرکت این کشور به سمت تولید کالاهای با ارزش افزوده بالاتر رو به افزایش است. روندی که برخی تحلیلگران آن را «شوک دوم چین» توصیف میکنند.
مازاد تجاری چین در حال حاضر به ۳۶۰ میلیارد یورو رسیده است.
امانوئل مکرون، رییسجمهوری فرانسه، پیش از برگزاری نشست گروه هفت، در آخرین تلاش برای حفظ همکاری با چین، کوشید با پکن وارد تعامل شود.
چین مواضع اتحادیه اروپا را درباره پرداخت یارانههای ناعادلانه رد میکند و بارها وعده داده است در برابر طرح پیشنهادی این اتحادیه با عنوان «اروپایی بخرید» و همچنین مقررات بازنگریشده مربوط به حاکمیت فناوری، اقدامات متقابل «قاطع» انجام دهد.
رهبران اتحادیه اروپا قرار است پنجشنبه ۲۸ خرداد در نشستی در بروکسل درباره اعمال تدابیر سختگیرانهتر برای دفاع تجاری و استفاده نظاممندتر از این ابزارها در برابر افزایش واردات از چین گفتوگو کنند.
رویترز نوشت رهبران گروه هفت قرار بود در ناهار کاری ۲۷ خرداد درباره هوش مصنوعی بحث کنند؛ از جمله مسئولیت حقوقی رباتها و عاملهای هوش مصنوعی و نیز نحوه بازنمایی حقیقت و اطلاعات نادرست بهوسیله این فناوری.
انتظار میرفت سم آلتمن، بنیانگذار اوپنایآی، و داریو آمودی، مدیرعامل شرکت آنتروپیک، در این نشست حضور داشته باشند.
بر اساس پژوهشی که از سوی انجمن علوم اعصاب آمریکا منتشر شد، مغز انسان بهطور مداوم اطلاعاتی مانند تصاویر، صداها و فضاهای آشنا را با پیامدهای بعدی آنها پیوند میدهد.
این فرآیند که «یادگیری تداعیگر» نام دارد، به افراد کمک میکند بر پایه تجربههای قبلی، سریعتر تصمیم بگیرند و از خطر دوری کنند.
با این حال، پژوهشگران میگویند این سیستم در همه افراد به یک شکل عمل نمیکند.
این تحقیق توضیح میدهد که چگونه سازوکارهای طبیعی یادگیری در مغز، در بعضی افراد بهجای کمک به تصمیمگیری بهتر، به تداوم انتخابهای نامطلوب منجر میشود.
نقش نشانهها در تصمیمگیری نادرست
به گفته جوزپه دی پلگرینو، سرپرست این مطالعه از دانشگاه بولونیا، افراد از نظر میزان اتکا به نشانههای محیطی برای تصمیمگیری تفاوت چشمگیری با یکدیگر دارند.
برخی افراد هنگام تصمیمگیری بهشدت به تصاویر و صداهای اطراف خود وابستهاند، در حالی که گروهی دیگر انعطافپذیری بیشتری دارند و کمتر تحت تاثیر این محرکها قرار میگیرند.
به گفته پژوهشگران، مشکل زمانی بروز میکند که معنای این نشانهها دستخوش تغییر میشود.
برای نمونه، اگر یک محیط یا صدای آشنا که پیشتر با پاداش همراه بوده، بهتدریج به پیامدهای پرخطر یا نامطلوب منجر شود، مغز همه افراد نمیتواند این تغییر را بهدرستی ثبت کند.
در افرادی که حساسیت بالایی به نشانهها دارند، مغز در «بهروزرسانی» این آموختهها ناتوان میماند و همچنان بر اساس الگوهای قدیمی واکنش نشان میدهد.
در نتیجه این افراد، حتی پس از تجربه شکست یا زیان، همان انتخابهای قبلی را تکرار میکنند.
پیوند نشانهها با اعتیاد و اضطراب
در این شرایط، نشانههای محیطی بهجای آنکه راهنمایی مفید باشند، به عامل اصلی هدایت رفتار تبدیل میشوند و ترک عادتهای زیانبار را دشوارتر میکنند.
این یافتهها میتواند به درک بهتر الگوهای رفتاری در اعتیاد، اختلالات وسواسی و اضطراب کمک کند.
تیم تحقیقاتی قصد دارد این نوع الگوی یادگیری را در میان افراد دارای اختلالات بالینی مورد بررسی قرار دهد.
هدف آنها یافتن پاسخ روشنتری برای این پرسش است که آیا حساسیت بیش از حد به نشانههای محیطی میتواند یکی از دلایل اصلی تداوم الگوی تصمیمگیریهای پرخطر در این گروهها باشد.
