خبرگزاری رویترز به نقل از منابع آگاه گزارش داد در صورتی که سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) با افزایش قابل توجه سهمیه تولید نفت عراق موافقت نکند، بغداد احتمال خروج از این سازمان را مورد بررسی قرار خواهد داد.
یک مقام ارشد وزارت نفت عراق پنجشنبه چهارم تیر به رویترز گفت این کشور در پی جنگ ایران با بحران مالی روبهرو است و درخواست بغداد برای رشد چشمگیر سهمیه تولید نفت در اوپک باید بهطور جدی مورد توجه قرار گیرد.
او هشدار داد: «عربستان سعودی و دیگر متحدان اوپک باید این موضوع را با نهایت جدیت دنبال کنند. در غیر این صورت، عراق ناچار خواهد شد همه گزینههای در دسترس را بررسی کند.»
او در عین حال تاکید کرد برنامه فعلی عراق باقی ماندن در اوپک و تلاش برای دستیابی به سهمیه تولید بالاتر است.
رویترز نوشت خروج احتمالی عراق از اوپک میتواند ضربه سختی به این سازمان وارد آورد.
عراق پس از عربستان سعودی، دومین تولیدکننده بزرگ اوپک و یکی از پنج عضو بنیانگذار این سازمان است. اوپک سال ۱۹۶۰ در بغداد تاسیس شد.
پیشتر در ۱۲ اردیبهشت، امارات متحده عربی، از اوپک و اوپکپلاس خارج شده بود.
سهیل المزروعی، وزیر انرژی امارات، ۲۶ اردیبهشت گفت این تصمیم «حاکمیتی و راهبردی» بر پایه «منافع ملی» اتخاذ شده است.
گمانهزنیها درباره خروج عراق از اوپک
مقام ارشد وزارت نفت عراق در پاسخ به این پرسش که آیا خروج عراق از اوپک مورد بحث قرار گرفته است، گفت: «هنوز برای برداشتن چنین گامی زود است.»
در گزارش رویترز به نام این مقام عراقی اشارهای نشده است.
اوپک و مقامهای عربستان سعودی تاکنون به درخواست رویترز برای اظهارنظر درباره این موضوع پاسخی ندادهاند.
وزارت نفت عراق چهارم تیر اعلام کرد گمانهزنیها درباره احتمال خروج این کشور از اوپک، بازتابدهنده موضع رسمی دولت بغداد نیست.
اقتصاد عراق وابستگی زیادی به درآمدهای نفتی دارد؛ منابعی که بهدنبال جنگ ایران و مسدود شدن مسیر صادرات نفت از تنگه هرمز بهطور چشمگیری کاهش یافتهاند.
سهمیه تولید نفت عراق برای ماه ژوئیه (۱۰ تیر تا ۹ مرداد) روزانه چهار میلیون و ۳۷۸ هزار بشکه تعیین شده، اما بهدلیل اختلال در صادرات از طریق تنگه هرمز، تولید کنونی این کشور بهطور چشمگیری کمتر از این میزان است.
روزنامه فایننشالتایمز سوم تیر نوشت بازگشایی تنگه هرمز «هسته اصلی» یادداشت تفاهم اخیر میان تهران و واشینگتن است و دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، برای مهار بحران جهانی انرژی به آن چشم دوخته است.
ترامپ سوم تیر هشدار داد اگر جمهوری اسلامی از کشتیها در این گذرگاه راهبردی عوارض بگیرد، مذاکرات با تهران «فورا» پایان مییابد.
واکنش روسیه
رویترز در ادامه گزارش خود نوشت ائتلاف اوپکپلاس، متشکل از اعضای اوپک به همراه روسیه و دیگر تولیدکنندگان نفت، در حال بازبینی ظرفیت تولید اعضای خود است.
عراق در سالهای گذشته برای پایبندی به سهمیههای تولید اوپک با دشواری مواجه بوده، زیرا با کمک شرکتهای نفتی غربی ظرفیت تولید خود را افزایش داده است.
بر اساس دادههای اوپک، تولید نفت عراق در ماه مه به یک میلیون و ۴۸۰ هزار بشکه در روز رسید؛ در حالی که پیش از بسته شدن تنگه هرمز، این رقم در ماه فوریه نزدیک به چهار میلیون و ۲۰۰ هزار بشکه در روز بود.
تنگه هرمز گذرگاه باریکی میان ایران و عمان است که حدود یکپنجم نفت خام و گاز طبیعی مایع جهان از آن عبور میکند.
حیدر العبودی، سخنگوی دولت عراق، چهارم تیر خبر داد این کشور در تلاش است ظرفیت کامل صادرات نفت خود را احیا کند، اما از اظهارنظر بیشتر درباره سهمیه عراق در اوپک یا احتمال خروج از این سازمان خودداری کرد.
او افزود: «عراق در حال تلاش برای بازگرداندن ظرفیت کامل صادرات نفت خود است و قصد دارد طی سالهای آینده تولید نفت را به هفت میلیون بشکه در روز افزایش دهد.»
مسکو تاکنون به مواضع اخیر مقامهای عراقی واکنشی رسمی نشان نداده است، اما یک منبع آگاه در صنعت نفت روسیه به رویترز گفت این اظهارات چالش بزرگی برای اوپکپلاس به شمار میروند و «افزایش جزیی» سهمیه تولید عراق میتواند به حل این مساله کمک کند.
از زمان روی کار آمدن علی الزیدی، نخستوزیر عراق، او بارها تاکید کرده که بازسازی اقتصادی، جذب سرمایهگذاری خارجی و مبارزه با فساد، اولویتهای اصلی دولت جدید عراق هستند.
او سوم تیر خواهان آن شد که اوپک سهمیه تولید نفت عراق را متناسب با ظرفیت تولید و جمعیت این کشور افزایش دهد.
هفت عضو اصلی اوپکپلاس از آوریل تا ژوئن سهمیه تولید خود را نزدیک به ۶۰۰ هزار بشکه در روز افزایش دادند، اما بیشتر آنها بهدلیل اختلال در صادرات نفت از طریق تنگه هرمز نتوانستند تولید خود را به سطح سهمیههای جدید برسانند.
بر اساس پژوهشی که از سوی انجمن علوم اعصاب آمریکا منتشر شد، مغز انسان بهطور مداوم اطلاعاتی مانند تصاویر، صداها و فضاهای آشنا را با پیامدهای بعدی آنها پیوند میدهد.
این فرآیند که «یادگیری تداعیگر» نام دارد، به افراد کمک میکند بر پایه تجربههای قبلی، سریعتر تصمیم بگیرند و از خطر دوری کنند.
با این حال، پژوهشگران میگویند این سیستم در همه افراد به یک شکل عمل نمیکند.
این تحقیق توضیح میدهد که چگونه سازوکارهای طبیعی یادگیری در مغز، در بعضی افراد بهجای کمک به تصمیمگیری بهتر، به تداوم انتخابهای نامطلوب منجر میشود.
نقش نشانهها در تصمیمگیری نادرست
به گفته جوزپه دی پلگرینو، سرپرست این مطالعه از دانشگاه بولونیا، افراد از نظر میزان اتکا به نشانههای محیطی برای تصمیمگیری تفاوت چشمگیری با یکدیگر دارند.
برخی افراد هنگام تصمیمگیری بهشدت به تصاویر و صداهای اطراف خود وابستهاند، در حالی که گروهی دیگر انعطافپذیری بیشتری دارند و کمتر تحت تاثیر این محرکها قرار میگیرند.
به گفته پژوهشگران، مشکل زمانی بروز میکند که معنای این نشانهها دستخوش تغییر میشود.
برای نمونه، اگر یک محیط یا صدای آشنا که پیشتر با پاداش همراه بوده، بهتدریج به پیامدهای پرخطر یا نامطلوب منجر شود، مغز همه افراد نمیتواند این تغییر را بهدرستی ثبت کند.
در افرادی که حساسیت بالایی به نشانهها دارند، مغز در «بهروزرسانی» این آموختهها ناتوان میماند و همچنان بر اساس الگوهای قدیمی واکنش نشان میدهد.
در نتیجه این افراد، حتی پس از تجربه شکست یا زیان، همان انتخابهای قبلی را تکرار میکنند.
پیوند نشانهها با اعتیاد و اضطراب
در این شرایط، نشانههای محیطی بهجای آنکه راهنمایی مفید باشند، به عامل اصلی هدایت رفتار تبدیل میشوند و ترک عادتهای زیانبار را دشوارتر میکنند.
این یافتهها میتواند به درک بهتر الگوهای رفتاری در اعتیاد، اختلالات وسواسی و اضطراب کمک کند.
تیم تحقیقاتی قصد دارد این نوع الگوی یادگیری را در میان افراد دارای اختلالات بالینی مورد بررسی قرار دهد.
هدف آنها یافتن پاسخ روشنتری برای این پرسش است که آیا حساسیت بیش از حد به نشانههای محیطی میتواند یکی از دلایل اصلی تداوم الگوی تصمیمگیریهای پرخطر در این گروهها باشد.
