در پی وقوع دو زمینلرزه شدید در کاراکاس، پایتخت ونزوئلا، شماری از ساختمانها فرو ریختند و شماری از مردم زیر آوار گرفتار شدند. طبق برآورد سازمان زمینشناسی آمریکا شمار جانباختگان احتمالا بیش از ۱۰ هزار نفر خواهد بود. دولت ونزوئلا نیز وضعیت اضطراری اعلام کرد.
عصر چهارشنبه سوم تیر به وقت محلی در کاراکاس (شامگاه چهارشنبه به وقت ایران) یک زمینلرزه به برگی ۷.۲ در حدود ۱۶۰ کیلومتری کاراکاس رخ داد و کمتر از یک دقیقه بعد، زلزله دیگری به بزرگی ۷.۵ همان منطقه را لرزاند.
سازمان زمینشناسی آمریکا در بیانیهای که بلافاصله پس از این زلزلهها منتشر کرد، احتمال داد «شمار کشتهها زیاد و خسارت گسترده» باشد.این سازمان در برآورد اولیه خود اعلام کرد این فاجعه احتمالا ابعاد وسیعی دارد و شمار جانباختگان به احتمال زیاد بین ۱۰ هزار تا ۱۰۰ هزار نفر خواهد بود.
تا لحظه انتشار این گزارش آمار دقیقی از سوی نهادها و مقامهای ملی ونزوئلا اعلام نشده است، اما خبرگزاری رویترز به نقل از مقامهای محلی و شاهدان عینی خبر داد که ساختمانهای زیادی فروریختهاند، شمار زخمیها در حال افزایش است و عملیات نجات نیز آغاز شده است.
دلسی رودریگز، رییسجمهوری موقت ونزوئلا، روز چهارشنبه در پی وقوع این زمینلرزههای پیاپی و نزدیک به ۲۴ پسلرزهای که این کشور را لرزاند، وضعیت اضطراری اعلام کرد.
او همراه با رییس مجلس ملی و وزیر کشور در یک برنامه زنده در تلویزیون دولتی ونزوئلا حاضر شد و پس از تسلیت به خانوادههای جانباختگان، اعلام کرد که فرودگاه سیمون بولیوار در شهر مایکِتیا در نزدیکی کاراکاس به دلیل خسارتهای وارد آمده، تعطیل شده است.این فرودگاه، فرودگاه بینالمللی و اصلی کاراکاس به شمار میآيد.
در یکی از ویدیوهای منتشر شده در شبکههای اجتماعی نیروهای امدادی دیده میشوند که با فرارسیدن شب، از میان ویرانههای یک ساختمان فروریخته در پایتخت بالا میروند، و همزمان بستگان پریشانحال برای عزیزانی که گمان میرود زیر آوار گرفتار شدهاند، درخواست کمک میکنند.
دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا نیز در واکنش به این دو زمینلرزه شدید در ونزوئلا گفت این زمینلرزهها «در ابعادی گسترده» بوده و شمار قربانیان «ویرانگر» است.
ترامپ در پیام خود در شبکه تروثسوشال نوشت آمریکا «آماده، مایل و قادر» به کمک به ونزوئلاست و او به همه نهادهای دولت آمریکا دستور داده است برای اقدام سریع آماده شوند.
او افزود: «ما در کنار دوستان تازه و بزرگ خود خواهیم بود. گزارشهای اولیه خوب نیست.»
رویترز به نقل از شهردار یکی از مناطق کاراکاس که با تلویزیون محلی گفتوگو میکرد، نوشت دو سازه در یکی از محلههای این شهر فرو ریخته، ۱۶ نفر زخمی شده و شماری نیز جان باختهاند. هرچند این مقام محلی رقم دقیق قربانیان را اعلام نکرد.
زلزله در تعطیلات روز استقلال ونزوئلا
این زمینلرزهها در روز تعطیل عمومی به مناسبت پیروزی نظامی سال ۱۸۲۱ که به تثبیت استقلال ونزوئلا انجامید، رخ داد و به همین دلیل بسیاری از شهروندان حین وقوع زلزله در خانههایشان بودند.
این حادثه پس از زمینلرزه مرگبار سال ۱۹۶۷ در کاراکاس، شدیدترین زلزله ثبت شده در این شهر به شمار میآید.
رویترز به نقل از شاهدان عینی نوشت که در لحظه وقوع زلزله صدای بسیار بلندی شبیه به برخورد یا فروریختن جسمی بسیار سنگین به گوش رسید و مردمِ هراسان برای نجات خود به سوی خروجی ساختمانها دویدند.
یکی از اهالی کاراکاس به این رسانه گفت: «یک بعدازظهر عادی بود، ناگهان تلفنم هشدار زمینلرزه داد، همین که گوشی را برداشتم و شروع کردم به گوش دادن به پیام، لرزش خفیفی احساس کردم، بعد، در کمتر از دو ثانیه، همه چیز تکان خورد.»
سفارت آمریکا در کاراکاس اعلام کرد پیامدهای زمینلرزه را از نزدیک زیر نظر دارد و از شهروندان آمریکایی حاضر در این کشور خواست در پناهگاهی امن مستقر شوند و از مناطق آسیبدیده دوری کنند.
بر اساس گزارشهای محلی، از کارکنان بیمارستانهای کاراکاس خواسته شده شیفت شب را با دو برابر ظرفیت پوشش دهند. این در حالی است که ویدیوهایی از آسیب به بیمارستان و خاموشی در آنها در شبکههای اجتماعی منتشر شده است.
ویدیوهای دیگری در شبکههای اجتماعی خسارت قابل توجهی را در فرودگاه اصلی ونزوئلا نشان میدهند.
ونزوئلا در منطقهای لرزهخیز، در محل تلاقی صفحههای تکنونیکی کارائیب و آمریکای جنوبی قرار دارد.
به گفته سازمان زمینشناسی آمریکا، برآورد میشود در جریان زمینلرزه ویرانگری که سال ۱۸۱۲ شهرهای مریدا و کاراکاس را لرزاند، حدود ۳۰ هزار نفر کشته شدند.
بر اساس پژوهشی که از سوی انجمن علوم اعصاب آمریکا منتشر شد، مغز انسان بهطور مداوم اطلاعاتی مانند تصاویر، صداها و فضاهای آشنا را با پیامدهای بعدی آنها پیوند میدهد.
این فرآیند که «یادگیری تداعیگر» نام دارد، به افراد کمک میکند بر پایه تجربههای قبلی، سریعتر تصمیم بگیرند و از خطر دوری کنند.
با این حال، پژوهشگران میگویند این سیستم در همه افراد به یک شکل عمل نمیکند.
این تحقیق توضیح میدهد که چگونه سازوکارهای طبیعی یادگیری در مغز، در بعضی افراد بهجای کمک به تصمیمگیری بهتر، به تداوم انتخابهای نامطلوب منجر میشود.
نقش نشانهها در تصمیمگیری نادرست
به گفته جوزپه دی پلگرینو، سرپرست این مطالعه از دانشگاه بولونیا، افراد از نظر میزان اتکا به نشانههای محیطی برای تصمیمگیری تفاوت چشمگیری با یکدیگر دارند.
برخی افراد هنگام تصمیمگیری بهشدت به تصاویر و صداهای اطراف خود وابستهاند، در حالی که گروهی دیگر انعطافپذیری بیشتری دارند و کمتر تحت تاثیر این محرکها قرار میگیرند.
به گفته پژوهشگران، مشکل زمانی بروز میکند که معنای این نشانهها دستخوش تغییر میشود.
برای نمونه، اگر یک محیط یا صدای آشنا که پیشتر با پاداش همراه بوده، بهتدریج به پیامدهای پرخطر یا نامطلوب منجر شود، مغز همه افراد نمیتواند این تغییر را بهدرستی ثبت کند.
در افرادی که حساسیت بالایی به نشانهها دارند، مغز در «بهروزرسانی» این آموختهها ناتوان میماند و همچنان بر اساس الگوهای قدیمی واکنش نشان میدهد.
در نتیجه این افراد، حتی پس از تجربه شکست یا زیان، همان انتخابهای قبلی را تکرار میکنند.
پیوند نشانهها با اعتیاد و اضطراب
در این شرایط، نشانههای محیطی بهجای آنکه راهنمایی مفید باشند، به عامل اصلی هدایت رفتار تبدیل میشوند و ترک عادتهای زیانبار را دشوارتر میکنند.
این یافتهها میتواند به درک بهتر الگوهای رفتاری در اعتیاد، اختلالات وسواسی و اضطراب کمک کند.
تیم تحقیقاتی قصد دارد این نوع الگوی یادگیری را در میان افراد دارای اختلالات بالینی مورد بررسی قرار دهد.
هدف آنها یافتن پاسخ روشنتری برای این پرسش است که آیا حساسیت بیش از حد به نشانههای محیطی میتواند یکی از دلایل اصلی تداوم الگوی تصمیمگیریهای پرخطر در این گروهها باشد.
