دو زمینلرزه پیاپی به بزرگی ۷.۲ و ۷.۵ که شامگاه چهارشنبه ونزوئلا را لرزاند، به کشته شدن دستکم ۱۶۴ نفر منجر شد و بیش از ۷۰۰ زخمی بر جا گذاشت. دولت کاراکاس وضعیت اضطراری اعلام کرده و عملیات جستوجو برای یافتن قربانیان احتمالی بیشتر همچنان ادامه دارد.
این دو زمینلرزه قدرتمند شامگاه سوم تیر با فاصله تنها یک دقیقه ونزوئلا را لرزاند و خسارتهای گستردهای به چندین ایالت این کشور وارد کرد.
دلسی رودریگز، رییسجمهوری موقت ونزوئلا، با اعلام وضعیت اضطراری گفت شمار قربانیان احتمالا افزایش خواهد یافت، زیرا نیروهای امدادی همچنان در حال جستوجو در ساختمانهای فروریخته و دسترسی به مناطق آسیبدیده هستند.
به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، رودریگز گفت آمار اولیه قربانیان، ایالت «لا گوایرا» که بیشترین خسارت را دیده، در بر نمیگیرد.
او این منطقه را «منطقه فاجعه» توصیف کرد و گفت دهها ساختمان در این ایالت، در حدود ۳۰ کیلومتری شمال کاراکاس، فرو ریخته و عملیات گسترده نجات برای یافتن افراد گرفتار زیر آوار ادامه دارد.
به گفته مقامهای ونزوئلا، این دو زمینلرزه که اندکی پس از ساعت ۶ عصر رخ دادند، از شدیدترین زمینلرزههای بیش از یک قرن اخیر این کشور بودند.
سازمان زمینشناسی آمریکا اعلام کرد کانون زمینلرزه نخست در عمق ۲۲ کیلومتری زمین و در غرب شهر مورون، در ساحل کارائیب ونزوئلا قرار داشت.
تنها یک دقیقه بعد، زمینلرزه دوم در عمق ۱۰ کیلومتری و در فاصله ۱۶ کیلومتری جنوب غرب مورون رخ داد.
لرزش این زمینلرزهها در مناطق وسیعی از آمریکای جنوبی احساس شد؛ بهگونهای که ساختمانها در شهرهای مختلف ونزوئلا تخلیه شدند و لرزشها حتی تا آمازون برزیل، در فاصله حدود هزار و ۷۰۰ کیلومتری کاراکاس، نیز حس شد.
رییسجمهوری موقت ونزوئلا اعلام کرد فرودگاه بینالمللی سیمون بولیوار، مهمترین فرودگاه این کشور، بر اثر زمینلرزه آسیب دیده و فعالیت آن متوقف شده است. همچنین خدمات مترو و شبکه گاز طبیعی در کاراکاس به حالت تعلیق درآمده و از شهروندان خواسته شده هرگونه خسارت را از طریق یک اپلیکیشن دولتی گزارش کنند.
رودریگز همچنین از تعطیلی چندروزه مدارس خبر داد و وزارت آموزش اعلام کرد برخی مدارس به پناهگاه موقت و مراکز جمعآوری کمکهای مردمی تبدیل خواهند شد.
او از مردم خواست آرامش خود را حفظ کنند و از کارکنان حوزه درمان خواست برای کمک به مجروحان به بیمارستانها مراجعه کنند.
در ایالت ساحلی فالکون، ویکتور کلارک، فرماندار این ایالت، گفت دستکم ۳۲ نفر در بیمارستان بستری شدهاند و ۱۵ نفر نیز در ساعات نخست پس از زمینلرزه زیر آوار گرفتار بودند.
ساعاتی بعد رودریگز آمار کشتهشدگان را دستکم ۱۶۴ نفر اعلام کرد. این آمار اولیه شامل قربانیان ایالت لا گوایرا، در نزدیکی کاراکاس و محل استقرار فرودگاه اصلی پایتخت، نمیشود؛ منطقهای که بیشترین آسیب را دیده است.
مردم پایتخت در خیابانها
در کاراکاس، هزاران نفر پس از لرزش ساختمانها به خیابانها پناه بردند.
تصاویر منتشرشده، ساختمانهای آسیبدیده، دیوارهای فروریخته، تیرهای برق سقوطکرده و خیابانهایی را نشان دادند که با آوار مسدود شدهاند.
در بخشهایی از پایتخت نیز برق و شبکه تلفن همراه قطع شد.
به گزارش آسوشیتدپرس، هکتور ریچی، یکی از ساکنان کاراکاس، گفت: «ابتدا لرزش خفیف بود، اما کمکم شدت گرفت و در نهایت همه مجبور شدیم خانههایمان را ترک کنیم و در فضای باز جمع شویم.»
روبرتو گاماس، یکی دیگر از ساکنان شهر، نیز گفت ساختمانی که در آن حضور داشت «بهشدت از این سو به آن سو تکان میخورد» و شدت لرزش «باورنکردنی» بود.
قطع ارتباطات تلفن همراه نگرانی خانوادههای بسیاری را تشدید کرد؛ بهویژه خانوادههای بیش از ۷.۷ میلیون ونزوئلایی که طی سالهای گذشته این کشور را ترک کردهاند و برای اطلاع از وضعیت بستگان خود با مشکل مواجه شدند.
ماریا کورینا ماچادو، رهبر مخالفان ونزوئلا که از دسامبر گذشته در تبعید به سر میبرد، در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس برای مردم این کشور آرزوی آرامش، استقامت و همبستگی کرد.
دیوسدادو کابیو، وزیر کشور ونزوئلا، گفت زمینلرزه در چندین ایالت احساس شده و از رانندگان خواست مسیر را برای خودروهای امدادی و آمبولانسها باز کنند.
او از فروریختن خانهها و ساختمانها در محله آلتامیرا خبر داد و گفت احتمال میرود شماری از شهروندان در این منطقه زخمی شده باشند.
کابیو تاکید کرد عملیات امدادرسانی بر اساس پروتکلهای تعیینشده در حال انجام است و از مردم خواست به دلیل احتمال وقوع پسلرزه، از ورود به ساختمانها خودداری کنند.
او همچنین از شهروندان خواست مراقب کودکان و سالمندان باشند و از سلامت اعضای خانواده و همسایگان خود اطمینان حاصل کنند.
همزمان با ادامه عملیات امدادی، دولتهای متعددی از جمله آمریکا، آرژانتین، بولیوی، برزیل، شیلی، اکوادور، السالوادور، مکزیک، پاناما و اروگوئه، آمادگی خود را برای کمک به ونزوئلا اعلام کردند.
جرمی پی. لوین، معاون وزیر خارجه آمریکا در امور کمکهای خارجی، گفت وزارت خارجه این کشور یک تیم ویژه امدادرسانی و ستاد هماهنگی بحران را برای اعزام گروههای جستوجو و نجات، تجهیزات پزشکی، کمکهای بشردوستانه و سایر منابع مورد نیاز، با هماهنگی دولت موقت ونزوئلا، تشکیل داده است.
رودریگز نیز اعلام کرد گروههای امداد و نجات از چند کشور در ساعات آینده وارد ونزوئلا خواهند شد و در عملیات نجات مشارکت خواهند کرد.
او همچنین از دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، به دلیل اعلام حمایت از ونزوئلا پس از وقوع زمینلرزه قدردانی کرد.
نایب بوکله، رییسجمهوری السالوادور، با وجود اختلافهای سیاسی گذشته با دولت ونزوئلا، در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس برای مردم این کشور آرزوی استقامت کرد و گفت دولتش آماده ارائه کمک است.
دانیل نوبوآ، رییسجمهوری اکوادور، نیز از صدور دستور ارسال فوری کمکهای بشردوستانه خبر داد و گفت: «با وجود همه اختلافها، انسانیت باید راهنمای تصمیمهای رهبران باشد.»
رودریگو پاز، رییسجمهوری بولیوی، نیز اعلام کرد کشورش آماده ارائه هرگونه کمک مورد نیاز است.
دولت برزیل هم ضمن اعلام همبستگی با مردم ونزوئلا، گفت تاکنون گزارشی از آسیب دیدن شهروندان برزیلی دریافت نکرده است.
احساس زمینلرزه در کلمبیا
زمینلرزه در مناطق شمال شرقی و حوزه کارائیب کلمبیا نیز احساس شد، اما تاکنون گزارشی از خسارت یا تلفات منتشر نشده است.
همچنین ساختمانهایی در شهرهای مانائوس، بلم و ماکاپا در آمازون برزیل تخلیه شدند.
مرکز هشدار سونامی اقیانوس آرام آمریکا پس از وقوع زمینلرزه چند هشدار سونامی صادر کرد، اما این هشدارها اندکی بعد لغو شدند.
به نوشته آسوشیتدپرس، وقوع زمینلرزههای شدید در ونزوئلا نادر است. اگرچه این کشور در نزدیکی چند گسل زمینشناسی قرار دارد، اما موقعیت آن میان صفحات تکتونیکی آمریکای جنوبی و کارائیب باعث شده نسبت به کشورهای واقع در کمربند زلزلهخیز «حلقه آتش» اقیانوس آرام، مانند مکزیک و شیلی، کمتر در معرض زمینلرزههای بزرگ قرار داشته باشد.
بر اساس پژوهشی که از سوی انجمن علوم اعصاب آمریکا منتشر شد، مغز انسان بهطور مداوم اطلاعاتی مانند تصاویر، صداها و فضاهای آشنا را با پیامدهای بعدی آنها پیوند میدهد.
این فرآیند که «یادگیری تداعیگر» نام دارد، به افراد کمک میکند بر پایه تجربههای قبلی، سریعتر تصمیم بگیرند و از خطر دوری کنند.
با این حال، پژوهشگران میگویند این سیستم در همه افراد به یک شکل عمل نمیکند.
این تحقیق توضیح میدهد که چگونه سازوکارهای طبیعی یادگیری در مغز، در بعضی افراد بهجای کمک به تصمیمگیری بهتر، به تداوم انتخابهای نامطلوب منجر میشود.
نقش نشانهها در تصمیمگیری نادرست
به گفته جوزپه دی پلگرینو، سرپرست این مطالعه از دانشگاه بولونیا، افراد از نظر میزان اتکا به نشانههای محیطی برای تصمیمگیری تفاوت چشمگیری با یکدیگر دارند.
برخی افراد هنگام تصمیمگیری بهشدت به تصاویر و صداهای اطراف خود وابستهاند، در حالی که گروهی دیگر انعطافپذیری بیشتری دارند و کمتر تحت تاثیر این محرکها قرار میگیرند.
به گفته پژوهشگران، مشکل زمانی بروز میکند که معنای این نشانهها دستخوش تغییر میشود.
برای نمونه، اگر یک محیط یا صدای آشنا که پیشتر با پاداش همراه بوده، بهتدریج به پیامدهای پرخطر یا نامطلوب منجر شود، مغز همه افراد نمیتواند این تغییر را بهدرستی ثبت کند.
در افرادی که حساسیت بالایی به نشانهها دارند، مغز در «بهروزرسانی» این آموختهها ناتوان میماند و همچنان بر اساس الگوهای قدیمی واکنش نشان میدهد.
در نتیجه این افراد، حتی پس از تجربه شکست یا زیان، همان انتخابهای قبلی را تکرار میکنند.
پیوند نشانهها با اعتیاد و اضطراب
در این شرایط، نشانههای محیطی بهجای آنکه راهنمایی مفید باشند، به عامل اصلی هدایت رفتار تبدیل میشوند و ترک عادتهای زیانبار را دشوارتر میکنند.
این یافتهها میتواند به درک بهتر الگوهای رفتاری در اعتیاد، اختلالات وسواسی و اضطراب کمک کند.
تیم تحقیقاتی قصد دارد این نوع الگوی یادگیری را در میان افراد دارای اختلالات بالینی مورد بررسی قرار دهد.
هدف آنها یافتن پاسخ روشنتری برای این پرسش است که آیا حساسیت بیش از حد به نشانههای محیطی میتواند یکی از دلایل اصلی تداوم الگوی تصمیمگیریهای پرخطر در این گروهها باشد.
