خبرگزاری رویترز ، به نقل از سه مقام امنیتی و دو منبع دولتی از گسترش همکاریهای پاکستان و عربستان سعودی در در چارچوب یک پیمان دفاعی متقابل خبر داد. این پیمان، اعرام ۸ هزار نیروی نظامی، حدود ۱۶ فروند جنگنده جیاف-۱۷، دو اسکادران پهپادی و یک سامانه پدافند هوایی را شامل میشود.
رویترز دوشنبه ۲۸ اردیبهشت به نقل از سه مقام امنیتی و دو منبع دولتی گزارش داد که پاکستان یک اسکادران کامل، شامل حدود ۱۶ فروند جنگنده جیاف-۱۷ ساخت مشترک با چین، دو اسکادران پهپادی و یک سامانه پدافند هوایی اچکیو-۹ را به عربستان فرستاد.
این در حالی است که پاکستان اکنون بهعنوان میانجی در مذاکرات آمریکا با جمهوری اسلامی عمل میکند و در روزهای اخیر تنشها و تبادل غیررسمی آتش میان تهران، ابوظبی و ریاض شدت گرفته است.
منابع رویترز نیرو و تجهیزات اعزامی به ریاض را «نیرویی قابل توجه و دارای توان رزمی گسترده» توصیف کردند که هدف آن «پشتیبانی از ارتش عربستان سعودی در صورت هدف قرار گرفتن دوباره این کشور» است.
به گفته این منابع، پاکستان همچنین حدود هشت هزار نیروی نظامی به عربستان اعزام کرده است و در صورت نیاز، نیروهای بیشتری نیز اعزام خواهد کرد. منابع رویترز میگویند هزینه تجهیزات اعزامشده از سوی پاکستان را عربستان سعودی تامین میکند.
دو مقام امنیتی که مکاتبات میان دو کشور و اسناد مربوط به استقرار تجهیزات نظامی را دیدهاند، به این رسانه گفتند نیروهای اعزامی در ظاهر نقش آموزشی و مشاورهای دارند، هرچند ترکیب این نیروها، شامل جنگنده، پهپاد، پدافند هوایی و هزاران نیروی نظامی، نشان میدهد ماموریت بسیار فراتر از یک حضور نمادین یا آموزشی است.
این استقرار در چارچوب توافق دفاعی محرمانهای انجام شد که محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، و شهباز شریف، نخستوزیر پاکستان، آن را در ۲۷ شهریور ۱۴۰۴ در ریاض امضا کردند.
یکی از منابع دولتی که متن این پیمان را دیده است، گفت این توافق امکان استقرار تا ۸۰ هزار نیروی پاکستانی در عربستان را پیشبینی میکند. دو مقام امنیتی هم گفتند این توافق شامل اعزام ناوهای جنگی پاکستان میشود، هرچند رویترز نتوانست آن را بهطور مستقل تایید کند.
دو کشور پس از امضای این توافق اعلام کردند هرگونه حمله به یکی از آنها، حمله به هر دو کشور تلقی خواهد شد و هدف این پیمان، «تقویت بازدارندگی مشترک» است. خواجه آصف، وزیر دفاع پاکستان، نیز پیشتر بهطور ضمنی گفته بود که این توافق میتواند عربستان را زیر «چتر هستهای پاکستان» قرار دهد.
رویترز پیشتر گزارش داده بود که پاکستان پس از حملات جمهوری اسلامی به زیرساختهای کلیدی انرژی عربستان، جنگندههایی به این کشور فرستاد. در این حملات یک شهروند سعودی کشته شد و نگرانیهایی درباره احتمال واکنش شدید ریاض و گسترش دامنه درگیری شکل گرفت.
این اتفاق پیش از آن رخ داد که اسلامآباد بهعنوان میانجی اصلی جنگ مطرح شود و به برقراری آتشبس میان واشینگتن و تهران کمک کند؛ آتشبسی که در شش هفته گذشته برقرار مانده اما نگرانیها درباره دوام آن روبهافزایش است.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری ایالات متحده، در روزهای گذشته این آتشبس را به بیماری در حال احتضار تشبیه کرد که با دستگاه زنده است.
از سوی دیگر، عربستان سعودی و امارات متحده عربی در دو هفته گذشته بارها از رهگیری موشکها و پهپادهایی خبرد دادند که به گفته آنها از سوی ایران یا نیروهای نیابت مورد حمایت جمهوری اسلامی در منطقه شلیک شده بود.
در تازهترین حملات گزارششده، امارات متحده عربی یکشنبه از وقوع آتشسوزی ناشی از حملات پهپادی در یک نیروگاه هستهای در این کشور خبر داد. وزارت دفاع عربستان سعودی نیز اعلام کرد که سه پهپادی را بر فراز آسمانش رهگیری و منهدم کرده است.
بر اساس پژوهشی که از سوی انجمن علوم اعصاب آمریکا منتشر شد، مغز انسان بهطور مداوم اطلاعاتی مانند تصاویر، صداها و فضاهای آشنا را با پیامدهای بعدی آنها پیوند میدهد.
این فرآیند که «یادگیری تداعیگر» نام دارد، به افراد کمک میکند بر پایه تجربههای قبلی، سریعتر تصمیم بگیرند و از خطر دوری کنند.
با این حال، پژوهشگران میگویند این سیستم در همه افراد به یک شکل عمل نمیکند.
این تحقیق توضیح میدهد که چگونه سازوکارهای طبیعی یادگیری در مغز، در بعضی افراد بهجای کمک به تصمیمگیری بهتر، به تداوم انتخابهای نامطلوب منجر میشود.
نقش نشانهها در تصمیمگیری نادرست
به گفته جوزپه دی پلگرینو، سرپرست این مطالعه از دانشگاه بولونیا، افراد از نظر میزان اتکا به نشانههای محیطی برای تصمیمگیری تفاوت چشمگیری با یکدیگر دارند.
برخی افراد هنگام تصمیمگیری بهشدت به تصاویر و صداهای اطراف خود وابستهاند، در حالی که گروهی دیگر انعطافپذیری بیشتری دارند و کمتر تحت تاثیر این محرکها قرار میگیرند.
به گفته پژوهشگران، مشکل زمانی بروز میکند که معنای این نشانهها دستخوش تغییر میشود.
برای نمونه، اگر یک محیط یا صدای آشنا که پیشتر با پاداش همراه بوده، بهتدریج به پیامدهای پرخطر یا نامطلوب منجر شود، مغز همه افراد نمیتواند این تغییر را بهدرستی ثبت کند.
در افرادی که حساسیت بالایی به نشانهها دارند، مغز در «بهروزرسانی» این آموختهها ناتوان میماند و همچنان بر اساس الگوهای قدیمی واکنش نشان میدهد.
در نتیجه این افراد، حتی پس از تجربه شکست یا زیان، همان انتخابهای قبلی را تکرار میکنند.
پیوند نشانهها با اعتیاد و اضطراب
در این شرایط، نشانههای محیطی بهجای آنکه راهنمایی مفید باشند، به عامل اصلی هدایت رفتار تبدیل میشوند و ترک عادتهای زیانبار را دشوارتر میکنند.
این یافتهها میتواند به درک بهتر الگوهای رفتاری در اعتیاد، اختلالات وسواسی و اضطراب کمک کند.
تیم تحقیقاتی قصد دارد این نوع الگوی یادگیری را در میان افراد دارای اختلالات بالینی مورد بررسی قرار دهد.
هدف آنها یافتن پاسخ روشنتری برای این پرسش است که آیا حساسیت بیش از حد به نشانههای محیطی میتواند یکی از دلایل اصلی تداوم الگوی تصمیمگیریهای پرخطر در این گروهها باشد.
